بر شما پوشيده داشته باشند - [ آيا مىتوانيم ] شما را ناخواسته به [ پذيرش ] آن اجبار كنيم ؟ و اى قوم من ! بر [ رساندن ] آن [ دعوت ] مالى از شما نمىخواهم ، پاداش من جز بر عهدهء خداوند نيست و من مؤمنان را طرد نمىكنم . آنان به لقاى پروردگارشان مىرسند ، ولى شما را گروهى نادان مىبينيم . و اى قوم من ، اگر آنان را طرد كنم ، چه كسى در برابر خداوند مرا يارى مىكند ؟ آيا پند نمىپذيريد » . و در ادامه اين سوره در آيه 36 : « و خداوند به نوح وحى كرد كه ديگر از قومت - جز آنان كه گرويده‌اند - كسى ديگر ايمان نخواهد آورد . پس از آنچه مىكنند نوميد مباش » . از ديگر نمونه‌هاى آيات الهى در اين باره آيه 29 سوره ابراهيم است كه مىفرمايد : « آيا خبر آنان كه پيش از شما بودند ، [ مانند ] قوم نوح و عاد و ثمود و كسانى كه پس از آنان بودند - [ كه ] جز خداوند آنان را نمىشناسد - به شما نرسيده است ؟ رسولانشان با معجزه‌ها به نزد آنان آمدند » . و در آيات 23 و 24 سوره مؤمنون : « و به راستى نوح را به سوى قومش فرستاديم كه گفت : اى قوم من ، خداوند را بپرستيد ، شما هيچ معبود [ راستينى ] جز او نداريد ، آيا پروا نمىداريد ؟ پس اشرافى از قومش كه كافر بودند ، گفتند : او جز بشرى مانند شما نيست كه مىخواهد بر شما برترى يابد و اگر خداوند مىخواست ، فرشتگانى مىفرستاد . ما در [ ميان ] نياكان پيشينمان چنين چيزى نشنيده‌ايم » . « قوم نوح فرستادگان را دروغزن انگاشتند ، آنگاه كه برادرشان ، نوح به آنان گفت : آيا پروا نمىداريد » [ شعرا / 105 - 106 ] ؛ « گفت : پروردگارا ، قوم من ، مرا دروغزن انگاشته‌اند ، پس [ كار ] بين من و آنان را چنان كه بايد يكسره كن . و من و كسانى از مؤمنان را كه با من‌اند ، رهايى بخش » [ شعراء / 117 - 118 ] ؛ « و به راستى كه نوح را به سوى قومش فرستاديم و هزار منهاى پنجاه سال در ميان آنان ماند ، آنگاه در حالى كه ستمكار بودند ، توفان آنان را فرو گرفت » [ عنكبوت / 14 ] ؛ « و پيش از اين قوم نوح را [ نابود كرديم ] چرا كه آنان مردمانى فاسق بودند » [ ذاريات / 46 ] ؛ « و پيش از اين قوم نوح را كه ستمكارتر و سركش‌تر بودند » [ نجم / 52 ] ؛ « پيش از آنان قوم نوح [ پيامبر و وحى ] را دروغ انگاشتند و بندهء ما را [ نيز ] دروغزن انگاشتند و گفتند : ديوانه است و با او به درشتى رفتار شد » [ قمر / 9 ] ؛ « ما نوح را به سوى قومش فرستاديم [ با اين پيام كه : ] قومت را پيش از آنكه عذابى دردناك دامنگيرشان شود ، هشدار ده ، گفت : اى قوم ! من براى شما هشدار دهنده‌اى آشكار هستم » [ نوح / 1 و 2 ] ؛ « گفت : پروردگارا ، من شب و روز قوم خويش را دعوت كردم . . . » [ نوح / 5 ] و بسيارى ديگر از آيات